-Мамо...
- молеше со солзи во очите - Нене...- се
сврте кон најстариот од семејството кога веќе мајка и не и помагаше - Вико.. - тој ја спушти главата исто
како и дедо и. Никој не можеше да и помогне. Пит...Пит - сега веќе плачеше, но иако им се делеше душата гледајќи
ја како плаче не можеа да направат ништо.
-Овој месец ми расипа три коли - сериозниот глас на татко и се слушаше во палaтата - ме натера да ставам катанци на тркалата - ги броеше на прсти работите што ги кажуваше - морав да ги блокирам моторите на Викторио - го погледна брат и кој ја отвори устата, а таа му упати поглед на „жал ми е“ -и се' поради твоите глупави игри на разгалена бунтовничка...
Повеќе>>
-Овој месец ми расипа три коли - сериозниот глас на татко и се слушаше во палaтата - ме натера да ставам катанци на тркалата - ги броеше на прсти работите што ги кажуваше - морав да ги блокирам моторите на Викторио - го погледна брат и кој ја отвори устата, а таа му упати поглед на „жал ми е“ -и се' поради твоите глупави игри на разгалена бунтовничка...
Повеќе>>
-Ти
сакаше да играш! - викна плачејќи - Ти и твојот глупав детски карактер. Од ова
направи предизвик за двајцата. - застана и покажа со прст кон него.
-Заќути! - исто така стана и ја удри масата - мислев дека така полесно ќе ја надминеш ситуацијата низ која помина но не...Мариана, се судри, те ограбија, изгуби кола поради тоа што беше под којзнае колкаво дејство на алкохол! - викна губејќи ја контролата - Ги надмина твоите лимити и сега мораш да ги сносиш последиците. - тоа што отиде на забавато со Макси и ја ограбија ја прели чашата.
-И решението за тоа е да ме пратиш во никаква земја со мајмуни кои не знаат ни да зборуваат!? - преувеличи, правејќи Алехо да се насмее.
-Заќути! - исто така стана и ја удри масата - мислев дека така полесно ќе ја надминеш ситуацијата низ која помина но не...Мариана, се судри, те ограбија, изгуби кола поради тоа што беше под којзнае колкаво дејство на алкохол! - викна губејќи ја контролата - Ги надмина твоите лимити и сега мораш да ги сносиш последиците. - тоа што отиде на забавато со Макси и ја ограбија ја прели чашата.
-И решението за тоа е да ме пратиш во никаква земја со мајмуни кои не знаат ни да зборуваат!? - преувеличи, правејќи Алехо да се насмее.
-Не претерувај, Аргентина е нашата земја по потекло и не е никаква земја. Ќе ти помогне да ги продолжиш студиите и да споделуваш. - на крајот на говорот го имаше тој глас на дете што ја нервираше.- И плус веќе бевме таму. Зошто противречиш кога ти се допадна?
-Но тогаш не ме прати во воен камп, каде што немаат вода. - си го покри лицето.
-Како што реков, претеруваш..но за да
видиш дека сум добар ќе ти појаснам некои воени работи - иако ја праќаа на кампот на Рокланд, место каде
што имаше учено три години, Николас ја имаше убедено дека ќе оди во воен камп
за да си го поправи однесувањето - Ќе
стануваш секој ден во шест часот наутро...
-Што!? Но тато, тогаш се враќам од диско. - протестираше гледајќи во близнаците.
-Што!? Но тато, тогаш се враќам од диско. - протестираше гледајќи во близнаците.
-Не ме прекинувај. Ќе имаш многу тешка рутина на вежби, а после тоа ќе се бањаш со ладна вода. Ќе научиш да готвиш, да чистиш и да бидеш послушна. - дефинитивно црнокосата ќе се онесвестеше - Плус, за да видиш дека сум добар, и твоите браќа ќе одат со тебе. - дождот од викотници кои се слушна, беше сличен како на рок концерт.
-Тато, ова е неправда. Ние немаме направено ништо лошо. - противречи Викторио - Јас нема да одам...
- Добро, остани тука, тркај се со мотори и ќе оставам сите казни што беа против тебе да стапат во акција. Ќе мораш да платиш, да работиш и да поминеш ноќи во затвор - за малку зелените очи ќе излегоа кога го слушна тоа. Знаеше дека да се тркаш е нелегално, но сега беше полошо што татко му ќе го предадеше.
-А мене зошто ме праќаш? - Питер, кој никогаш не протестираше за ништо, исто така беше на нозе - Бев најдобар во класот, имам стипендија на факултет. Ќе се преселам со најдобриот пријател. Што направив лошо? - праша.
-Што викаш за тоа дека си ноќен ди-џеј каде што овие двајца одат да се забавуваат? - ги крена веѓите - И плус купуваш нелегална роба. - црнокосиот ја отвори устата. Николас ги знаеше сите нивни тајни - Или да зборувам за парите со кои ја плати хипотеката од станот, каде што ќе одите да живеете со Андрес? - ти направија некои работи за дилерите на дрога на Лас Вегас и со тие пари го платија станот.
Близнаците седнаа изненадени од сите информации што ги имаше нивниот татко.
-Ми здодеа да ги покривам вашите глупости. - кажа и повторно седна на фотелјата
позади работната маса - одете да си ги
средите куферите, авионот полетува за три часа...
Двајцата браќа излегоа одма, Викторио шутирајќи работи, а Питер ги воздржуваше солзите од нервоза. Но Мариана уште беше на нозе и го гледаше татко и.
-Ти ги знаеш сите наши тајни, па затоа ќе ти ја возвратам услугата и ќе ти ги кажам сите твои - кажа низ заби - не е можно седум години од твоето сеќавање да се избришат туку така... - таа зборуваше за дупката во сеќавањето што ја имаше нејзиниот татко.
Тој не се сеќаваше на претходните седум години пред да ја сретне Еухенија Тобал. Само се сеќаваше на своето име, националност, на тешкото минато со својот татко насилник. Па затоа реши да остане во Калифорнија, да држи часови, отколку да се врати во Аргентина, каде што немаше ништо.
-Мариана! - остриот глас на мајка и ја прекина - оди да го спремиш куферот... - таа никогаш и се немаше обратено така, па затоа одвај издржа да не заплаче и се сврте.
-Ако јас можев да избришам некои работи од моето минато како тебе, верувај ми ќе го направев. - И без да каже ништо друго излезе од работната соба, следена од дедо и кој плачеше бидејќи внуците ќе си одат.

0 коментари:
Post a Comment